Ilık bir şarkının hüznünü taşıyordum.. Ve sahil kasabalarında aynı balıkçı hüzünleri vardı.. İnsanlar ahmakça yürüyordu deniz kenarında, hiçbir şeyden haberleri yoktu.. Denizi bile gördüklerinden şüphe duyuyordum.. Ben ise topallıyordum, kamburum çıkmıştı; onların asil yürüyüşlerine inat.. KorsanKalem (İnsanlıktan ümidin kalmadığı vakitlerin notları)

http://www.youtube.com/watch?v=cKWCJU48HzU

Kategoriler: Eskiler