İnsan en çok kendisiyle çelişiyor.. En çok kendini açıkta bırakıyor.. Kendini yaralıyor.. İstemediği yollarda yıllarca yürüyen adamlar tanıdım.. Saçlarını bir hiç uğruna ağartan tipler.. Yüzlerinde hiçbir anlam ifade etmeyen çizgiler bulundurmaktaydılar.. Ellerindeki çillerin ve sırtlarındaki kamburların bir önemi yoktu.. Yıllar geçmişti sadece.. İlk günkü anlamsızlıklarıyla ölüme gidiyorlardı.. İlk günkü sessizlikleriyle..

Boş bir evin, hoş olmayan kokusu vardır.. Yavandır, tat alamazsın çoğu kez.. Büzüşmüş meyveler gibidir.. İçi de dışı da eski tadı vermez.. Her tarafı berelenmiş elmanın o samanımsı tadını alırsınız o evden.. Musluk damlası büyük bir gürültüdür.. Ya da yellenmeniz yoğun bir ses bombası etkisi yaratır.. Çoğu şişelere sarılır o vakit.. Kimi ağlar.. Kimi mastürbasyon yapar.. Kimi kiralar bir kadını.. Yalnızlık aldatmacasıdır bunun adı.. Bu hastalığa yakalandığın vakit, artık yaşam alanında uzun süre bekleme yapılmasına izin vermezsin.. Yalnızsındır ve avunacak birşeyler bulmuşsundur.. Bu huzura benzer.. Sahte bir huzurdur oysa.. Örttüğün perdeler yaşamın ışığını sokmaz eve.. Ve ölürsün, bundan sonra 30 yıl nefes alsan bile..

Bizden alınanların hesabını sormak için çoğu kez mağlubiyeti kabullenmeyi bekleriz.. Ama artık mağlubuzdur ve hesap sormak için de çok geçtir.. Birileri dolap döndürme ustalık sertifikasını almıştır.. Kılıf uydurmak, çocuğa don giydirmek kadar kolaydır onlar için.. Kirli dünyalarında para peşinde bir ömür tüketirler.. Ve çoğu meteliğe kurşun atar* vaziyette ölür.. Hayat öcünü bir şekilde alır.. En baba kurnaz hayattır yani.. Düşünsene elindeki kozlardan biri “ölüm” olan başka ne var?

İnsan olmasaydın ne olurdun? İnsan olmasaydım bir virüs olurdum.. Neden virüs? İnsanlığı yoketmek için.. İnsanlık var mı ki? Yok mu? E yani, insanlık çoktan öldü.. Deme yahuu!!

Yarın kıyamet kopsa, bugüne acırım.. Şu dakikalara, şu saatte yazdığım şu yazılara.. Boşa kürek çekmenin dik alası.. Belki de yarın kıyamet kopacak ve bugünün hiçbir anlamı olmayacak.. Ve bunca yazı, cehennemin dibini boylayacak.. Bu kaosu yürek kaldırmaz.. Yer yerinden oynasa, oturur bunun için ağlarım.. Gecenin en manasız saatlerinde, herkesten uzakta, duvara sıfır manzaralı koltuğumda yazdığım bunca şeye yazık değil mi?

Deli gibi sevişiyorlar, birçoğu uyuyor.. Bir kısmı düşünüyor.. Kimi içiyor.. Kimi ölümle cebelleşiyor.. Bazıları yaşatmaya çalışıyor.. Bunca şey olurken, yazı yazıyor kategorisine giriyorum.. Abuk subuk kurulan cümlelerimden ötürü yargılamayın beni.. Hiç beğenilme telaşı yaşamadım.. Umrumda da değildi.. Koşulsuz bir yazınsal benimkisi.. Kahkaha yüklü hüzün.. Bunca telaşı buraya aktarıyorum.. Hepsi bu.. Laf kalabalığından ibaret..

*meteliğe kurşun atmak: parasızlıktan, metelik için bile adam öldürmek can yakmak, acizliği belirtir..

KorsanKalem 22.06.12 02.00

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir