Anne!
Büyüdükçe soğuyordu ellerim..
Odalar boşalıyordu ve
sokaktaki kalabalığa inat yalnızlaşıyordum..
Kara kara odalarda tüketiyordum gecelerimi,
tabi ki içiyordum..
Anne!
Bir sınava sığdırmışlardı yaşamımızı..
Bir soruyu doğru yanıtlamakla adam olacaktım..
Ve sınavların biri bitiyordu; bir ötekisi başlıyordu ardından,
art arda gelen boşlukları dolduruyordum..
Dört şık üst üste geldiği vakit birini silecek kadar güvenmiyordum kendime..
İnanmıyordum doğrularıma,
Ki çoğunlukla benim doğrularım onlarınkiyle çelişiyordu..
Bir fırt daha alıp biramdan, biraz daha kafa oluşumu bekliyordum..
Anne!
Günlük telaşelerin içindeydi yemek hazırlamaların..
Oysa şimdi bana bir teferruat, bir yük oluyor..
Yıkanmayan bulaşıkları saymıyorum bile..
Sistemleşen dünyada,
Güçlüyü oynamıyordum..
Güçsüzlüğümle alay ediyordum sadece..
Ağır ağır tükeniyordum..

KorsanKalem 21.20 16.01.13

Kategoriler: KorsanKalem