En büyük beceriksizliğim, aşktı benim.. Beceremedim, herkes gibi sevmeyi.. Çok sevdim, çok sevildim, belki de haddinden fazla.. Şanssızlığımdı galiba, ya da denildiği gibi bir şanssızlık.. Ya da doğarken yalnızlığı seçmiştim..Bu durumu tarif edecek pek kelime bulamıyorum.. Ama üzgünüm, herşey için! Yaşadıklarım ve yaşayamadıklarım için.. Yaşatamadıklarım da buna dahil.. En çok da yaşatamadıklarım.. Eğer varsa, Allah Kahretsin!

Neden sorusuna da bir cevap bulamıyorum, neden böylesin, neden böyle olduk, sevgi sözcükleri hani nerede.. Cevapsız sorular.. Sanırım aşk denilen şey bende çok kısa sürüyor, daha sonra sevgiye dönüyor içimdeki ve nihayetinde bir sızı, kalbimin köşesinde bir sır, bir giz.. Aklımdan çıkmayan sevdiklerimin hüznü.. Ve yalnızlığımın soğukluğu..

Çoğu kez yere bakarak yürüyorum, görmemek için gözlerinizi.. Çoğu kez eve kapanıp sızıyorum bir köşesinde, yaşamamak için tekrardan bu duyguyu.. Kader dersiniz sizler, bense keder diyorum..

Elimi tutarken, renkli bir dünyadır yaşananlar.. Güzel hayaller kurulur, umut dolu hayaller.. Oysa her gülüş gözyaşı getirecektir, her buluşma ayrılık sinyali.. Ben yaşadıklarımı hiç herkesin yaşadığı gibi yaşamadım, yaşayamam.. Toplumun benden beklediği bellidir.. Ama benim istediğim bu değil.. Çok iyi bir aile reisi olabilirdim evet.. Ama onların istediği bir hayatı kabullenemem.. Kabullenirsem eğer, kendimi öldürmüş olurum.. Bile bile bu ateşe giremem.. Ve kimsenin acısı olamam ben..

Bana yakışmaz, gözyaşımı paylaşmak.. Ben hüznü tattıkça, hüzün dağıtırım çevreme.. Umutlarım tükenmiştir, hayallerim puslu.. Ve bu kedere sokacağım bir çift gözü, hep üzmüşümdür ben.. Buna dayanamam.. Yüreğimde tarifsiz acılar, çatık kaşlarımın soluk tablosu.. Nefes almak bile güçken, can veremem..

Her aşk ölümüme sebep, her ayrılış bir cehennemdir.. Çok günahkarım.. Çok yaktı kazanlarında beni.. Ve yalnız kalmalıyım.. İyi dileklerim vardır hep, ve her attığınız adımda sizinledirler.. Ben hiç ah etmedim.. Etmem de.. Ah aldığım olmuş mudur? bilemem.. Ama belki de vazgeçişim hep can yakmamak içindir..

Aşk;
doğar,
büyür,
ölür..
Yürek;
acır,
kanar,
atar..
Ama;
her köşesinde
yaralar..

KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir