Günlerin soluksuz geçmesi ve bu gecenin yüklediği keder.. İkisi birlikte yüreğime ağır bir yük oluyor artık.. Dalgalar vuruyor sahile ve geri çekiliyor ardından.. Kum pürüzsüz.. Yakamoz dedikleri şey var.. Artık pek de temiz değil ve benim için de bir anlamı yok bu imgenin.. Kirletildiğini düşünüyorum.. Aşkla birlikte çöp kutusuna atılmışlar.. Birkaç çöpçü kurcalayıp duruyor..

Bunca yılın saçıma getirdiği beyazlıklar dışında gösterdiği bir şey var ki; bencilleşen bir dünyaya ayak uyduramıyorum.. Ve iyice içime kapılıyorum.. Güldüğüm yalanları söyleniyor.. Toplumun sırıtmam için yaptığı baskılara boyun eğmişimdir olsa olsa.. İçten bir gülümsememi en son bir kız sağlamıştı.. Ama artık o da hüzün katıyor yüreğime.. Kaldıramıyorum sırtımda taşıdıklarımı.. Ve anlaşılmaktan çok uzağa sürükleniyorum..  Anlayamıyorum çevremdekileri.. Anlatmıyorlar da.. Her şeyden vazgeçtiler.. Bir kibirlerinden vazgeçemediler.. Burunları havada, kibirle bakıyorlar suratlarımıza.. En basitinden insan olduğumuz olgusundan çok uzaklar.. Dünya yaratıcısının kibrine ortak olup her şeye yukarıdan bakmaktalar..

Küçükken bir piknikte, düşmüştüm bataklığa.. Debelendikçe batıyordum.. Battıkça korkuyordum.. Ve babam çekti aldı beni bir çırpıda.. Şimdi aynı bataklıkta boğazıma kadar batmış bir çocuğum.. Nefes almak bile batmama neden oluyor.. Öleceğim korkusu bile taşıyamıyorum artık.. Yoruldum ve bunu anlatacak hiç kimsem yok..  Koca denizde, küçücük bir sandal gibi alabora olmayı bekliyorum..

Güzele dair ne varsa kaybediyordum.. İçim içim ölüyordum, için için ağlarken.. Ve yine karanlıkları seçiyorum, mutsuzluğumla mutluyuz..

KorsanKalem 20.23 04.08.13

Kategoriler: Eskiler