Gece her zaman ki gibi sinir bozucuydu ve sokaklar anlamını yitirmiş aydınlıklar taşıyordu.. Sokak lambalarında uçuşan sinekler misali gereksizdi soluk alıp verişimiz.. Bir yatakta, birkaç kitapla sevişmeye bırakırdı yalnızlar, gece uzar giderdi..

                Çok şeye sahip olup çok şeyden yoksun bırakıldık.. Bir anne sıcaklığına uzaktık artık.. Sevgilimiz gitmişti.. Çok şeye sahipken, az olan eksikliklerimizin etkisi büyüktü hayatımıza.. Ve geceleri hissedilir olan o koca yalnızlık içimizi karartırken, gözümüzden süzülen o berrak, tuzlu su adeta yüreğimize damlıyordu..

                Kimisi para eksikliği çeker, kimisinin derdi sekstir, kimi bir yıldız kaymasını bekler, kiminin derdi evine ulaşabilmektir.. Bir asker bir ölümü gözlerken, bir yolcu yolun kaybolduğu noktayı izlemektedir.. Gidenler, gidiyorlar yani.. Bu çöplükte, çöp kamyonundaki dostluklar savruluyordu öylece.. Ve bir süre sonra kokuyu duymuyordunuz.. Yapaylık ya da doğallık dedikleri şey olabilir bu..

                .Çoğunlukla üşüdüğünüzde anlıyorsunuz yalnız olduğunuzu ki ben genelde battaniyeyle uyurum.. Yani demem o ki üşüyorum ve kahrolası bir hayatı sürdürmek zorundayım.. Gülmek istemediğim bir gün gülmenin ne demek olduğunu bilir misiniz siz? Bilmezsiniz.. Ben de bilmem.. Bir boktan çaktığımız da yok.. Dönen bir dünya var ve her gün gece ve gündüz ardın sıra geliyor.. Ve böyle yaşamak çok mantıksız! Ama milyonlarcası soluk alıp veriyor, sevişiyor, dövüşüyor, savaşıyor..

                Kadınlar hep hüzün kattı yüreğimize.. Eskiden çok içerdim ve gelişigüzel birini arardım.. Saçmalardım çoğunlukla ve karşımdaki onun için içtiğimi falan sanırdı.. Oysa ben bu kederin acı yükünü kaldırabilmek için içmekteydim.. Dilimde birkaç kelimenin sayıklanmasını duyanlar, kendilerini tapılası bir varlığa dönüştürüverirler hemen!

                Her geçen günün bana kattığı, bendeki beni etkilediği tek nokta; hayatın hiçbir şeye sevinilmeyecek kadar değersiz olduğudur.. Artık bendeki tüm değerler 0(sıfır).. Boş küme.. Kapanmayacak yaralara açılan boş kümelerim var! Önemsenmeyecek derecede yazdıklarım, birkaç omuz çantam, bir daktilom, bir silahım, birkaç deste kalemim, tek sayılık bir dergim ve bir arabam var.. Bendeki tüm beklentiler bitmiştir..  Bir süre toz oluyorum, yok oluyorum, boş kümelere bürünüyorum..

KorsanKalem 23.27 27.02.2013

Kategoriler: Eskiler