Bu heplik beni öldürecek..

Hep birşeyler için adım attığımda bişeyler olur, rüzgar tersten eser, fırtına çıkar, ters köşe olurum.. Hep iyi giderken işler, kötüye dönüverir.. İyi bir yazı yazacakken, elektrik kesilir, su basar.. Hastalanırım birden, uyuyakalırım.. Hep sabah olur ve ardından gece.. Bu heplik içinde parlayan yıldızlar da olur, kayanlar da.. Ama gökten eksilmez yıldızlar.. Hep oradadırlar.. Bulutlar olsa da arkalarında varolduğunu biliriz.. Hep sevenlerimiz olur, sevdiklerimiz..

Bu heplik beni öldürecek..

Sıkılgan..

Evet kişilik özelliğim bu olsa gerek..

Bir bok olamamanın verdiği isyankar hava.. Ne beklediğimden, ne düşlediğimden şüpheler duyarak yaşamak..

Alkol almalıyım, bedenimin uyuşması lazım, zihnimin ve beynimin susması, kelimelere mesafeler koymalıyım, uyumalıyım..

Bu heplik beni öldürecek..

KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir