Parlak ayakkabılarıyla gelmişlerdi.. Tiril tiril takım elbiseler giymişlerdi.. Ve kolonya kokuyorlardı.. Parlak saçları ve yüzleri vardı.. Kısa heriflerdi.. Kalın cüzdanlar taşıyorlardı.. Konuştukları tek şey işti.. Paradan başka bir düşünceleri yoktu.. Öylece geliyorlar, yiyip içiyorlar, ceplerini doldurup başka yerleri zaptediyorlardı.. Yanlarında durmam bile benim için büyük bir mücadele gerektiriyordu.. Yüzlerine bakmak ve göstermelik sevecen tavırlar takınmak ne ölümcül iş.. Kan emici dalkavuklar!

İçimde öyle kin, öyle öfke vardı ki.. O kısacık boylarıyla aşağılar gibi baktıkları ben, yüzlerini dağıtabilecek güce sahiptim.. Oysa hükmettikleri paraların altında kalacağım açıktı.. İki kuruş parayla, yaşam savaşlarından usanmış birisi için böyle kavgalara girecek yeterliliğe sahip değildim.. Ve lanet olası sistem bizi ne güzel öğütüyordu..  Sarıldığımız meslekleri kaybetme telaşıyla nelere susmuştuk ve ne oyunlara gözlerimizle şahit olmuştuk..

Güldükleri şeylere gülemiyordum.. Dünyaya onların gözleriyle bakamıyordum..  Onların sınırladığı bir hayat sürmeyi reddediyorum.. Her şeyi katlediyorlar.. Her şeyi mahvediyorlar.. Moloz yığını bir dünyanın pazarlamacıları! Rant peşine düşen, azgın milyoner takımı! Ve kalıplaşmış söylemleri olan çürük siyasetçiler..

İnandığım gibi yaşamak için var gücümle mücadele etmedikten sonra, yaşamanın ne anlamı var ki? Doğayı korumadıktan sonra, bilmem kaçıncı kattaki güzel evimde çiçek yetiştirmenin ne anlamı var ki? Ya da nesilleri tükenen canlıların var olma mücadelesinde yer almadıktan sonra, kafesteki kuşun ne anlamı var? Milyonlarca soru geliyor aklıma.. Ama en komiği de şu değil mi; insana yakışır şekilde yaşamadıktan sonra, çocuklarınla gülmedikten ve bir ormanda yürümedikten sonra,  ya da sevmedikten ve sevilmedikten sonra multi milyoner olmuşsun, bir ülkeyi yönetmişsin, din adamı olmuşsun ne anlamı var? İnsanlar hep yanlış anlıyorlar bence hayatı.. Dini merkeze koyuyorlar.. Aslolansa vicdandır bence.. Şimdi birileri çıkar, dini olmayanın vicdanı olmaz diye..  Artık o kalın kafana, o yobaz bakışına hiçbir açıklamada bulunmayacağım! Yobazlığınla beni cehennemine at.. Vicdanımın cennetlerine giremeyeceksin!

Bir insan gözyaşı dökmeyi unuttuğu vakit bitmiştir onun için her şey.. Sevmekle, gözyaşı yan yanadır.. Sevmeyen gözyaşı dökemez! Vicdan gözyaşıdır aslında.. Sızlayan yüreğin varsa korkmayacaksın! Karanlığın içine içine koşacaksın ki aydınlansın tüm pusu.. Aydınlansın ki sokmaya çalışılan kutunun o ince duvarları yıkılıversin derhal..

Bugün iki ağaç için dövüşürüz, yarın bir ülke için, daha sonra ise bu dünya için kapışırız hiç şüpheniz olmasın.. Şiddet, her daim şiddeti doğurur.. Ve insanlar konuşursa, makul sonuçlar elbette çıkar.. Doğruyu bulmaksa amaç, bu doğru için tüm kalplerde direniş vardır..  Güzele dair, doğaya dair, insana dair söyleyecek sözlerimiz var..

KorsanKalem 18.52 12.06.13

Kategoriler: Eskiler