Çok yorgunum yine ve hafif kafam güzel, gerçi ben bu tabiri kullanmayı ve duymayı sevmiyorum.. Hayatın anlamsızlığını düşündükçe canım sıkılıyor. Ne basit şeylere üzülüyoruz ve ne sevgileri yıpratıp atıyoruz. İnancımı çok öncelerden yitirmiştim aşka karşı, karşıma çıkan bunca olumsuzlukla da inanabileceğim bir tabir değil artık ne yazık ki! Umarım gerçek aşklar vardır bu dünyada, ama tadmadım ve tadma çabam da kalmadı artık. Yani aşkı anlama çabalarından çok uzağım artık. Dünyayı anlama çabalarına giriştim. Ve inanın artık çok da önemi yok insanların duygularının! Paranın köleliği ve hırsların yüceliği çok daha önemli olmuş. Doğrudan, iyiden konuşan ne kadar çok insan varsa yalancı ve yabancı bu dünyaya..

Delirme çabalarına giriştiniz mi bilmiyorum hiç! Ama ben delilere özeniyorum, uzun saç ve sakalımla şu saçma hayatınızda bir deli olmak o rolü üstlenmek isterdim. Ve herşeye inatla hayatımı sürdürmek isterdim, kirli ve yırtık kıyafetlerimle..
Beceremediniz hiçbiriniz, yönetemediniz işte koskoca dünyayı! Kirlettiniz ve kirlettikçe kirlendi yüreğiniz.. Anlatılacak çok ve uzun şeyler var ve anlatmaya başladım ben.. Dinleyen var mıdır bilemem ama bir deli edasıyla anlatacağım inadım inat burada..

KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir