Herşeyi bırakıp öylece gidiyordu.. Gökyüzü hiç bu kadar karanlık olmamıştı, o gece.. Bir veda mektubuydu elinde kalan.. Buruşuk ve birazdan yağacak yağmurla ıslanacak bir veda mektubu.. Belki bir ömür gözyaşlarını o mektuba bakarak akıtacaktı.. Söylendiği gibi belki de hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı..

Boş sokakların, yalnız adımlarını atacak ve güneşli günlerde perdeyi kapatacaktı artık.. Oda buram buram ölüm kokacaktı ve şehir artık daha bir renksiz olacaktı.. Bir şarkı, bir söz, bir fısıltı her ne haltsa onu anımsatacaktı; ama O olmayacaktı.. Biliyordu.. Zaman içinde boşa çektiği kürekler yüzünden akıntıya sürüklünmekteydi..

Ve artık O yoktu.. Artık kaybolmuştu herşeyin içinde.. Veda etmelere alışık, veda edilmelere yabancı.. Keder hep kaderin içindeyken, bu gözyaşı durmayacaktı hiçbir zaman..

Bazen ruhun içindeyken de ölürsün.. Evin her yanını saran rutubette boğulur; ama umursamaz öylece gider gelir.. Uyur uyanır.. Yer, sıçar.. Bu böyledir.. Bir sürü hayali bir anda masadan aşağıya deviriverir..

Bir cenazeye denk gelirsin.. Tabut içinde götürmektedirler meftayı.. Bir katılık ve sahte bir hüzün içinde.. Ve bazen tabutun içindeki olmayı düşlersin.. Ağızlarını doldura doldura helal ederler, ne hakları varsa! Kirli çarklara gönül rahatlatma seansları..

Bir barajı aşamadığımızda yenileceksek eğer, yaşamın ve mücadelenin mantığını anlamamışız demektir! Sistemin içide yeni ve doğru sistemden bahsedebilmek için yılıp,pes etme gibi bir lükse sahip olmadık hiç! Çantamızı, valizimizi toplayacak durumda değiliz yani!! Kalkıp bir bakınma zamanıdır çevremize! Düştüğümüzde canımız tabi yanacaktır ama artık daha güçlüyüz! O güce sesleniyorum kalk ve daha sert olarak tekrar saldır.. O duvarlar yıkılacaktır!!

KorsanKalem  10.06.12 02.43

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir