Sesi titriyordu..
Bir veda havasıydı..
Bir hüzün patlaması yada her neyse işte!
Milyonlarca kederli tablodan biriydik o an..
Ruhsuz pezevenklerin,
tatsız orospuları gibi, yavandık yani..
Şekerse hamurumuzdaki, şekersizdik,
Tuzsa tuzsuz..
Yani herneysek onsuzduk..
Şimdi diyordum, şimdi gelecek,
beklenen veda cümleleri..
Hadi diyordum bahset ulan!
Hadi bahset,
benim ne kadar iyi olduğumdan,
eşssiz olduğumdan ve beklenen-şaşmaz ki- daha iyilerini hakettiğimden,
ondan bundan şundan bahset..
Sonra ben de kendimle konuşmaya başlayayım..
Ne kadar eşşek, ne kadar saf olduğumdan yani!
Gelmişe, geçmişe ve geleceğe; sövgüler yollayayım..
İçmeye başlayayım..
Gözlerimin içine bakıp gülümse..
Bu son darbe olsun..
Bu son kurşun..
Ve sonra siktir git!
Nasıl geldiysen, aynı şekilde siktir ol git hadi!
Beni bir başıma, bu koca dünyada bırakıp,
Başka ellere, başka kollara, başka gözlere koştur!
Ve kan basan yüreğimi,
uyku düzenimi,
sindirim sistemi,
ve aklidengemi altüst edip,
Hadi git!

KorsanKalem 12.08.12 00.55

Kategoriler: Eskiler