Kalbim sekiz parçaya bölünmüştü..
Sekiz eşit parçaya..
Kanlı..
Ölüm gibiydi, ölmedim..
Hani filmlerde, birisi bıçaklanır ya..
Bıçağı soktuktan sonra
bir de içinde döndürür cani..
İşte öyleydi..
Yere düştüm hafif öksürük, derinden..
Ve kan geliyordu ağzımdan..
Kalbim sekiz parça, kanıyordu..
Usulca akan gözyaşımı,
ve bendeki hastalığı, vebayı..
Anlamadığın suskun dünyamın sessiz haykırışlarıydı..
ve ben böyleydim..
Kalbim sekiz eşit parçaya bölünmüştü..
Kanıyordu..
Oysa kangren olmuş bedenim hergeçen gün soluyordu..
Hafif öksürük, derinden ve kanlı,
yere düştüm..
Ağzımdan soluyordum sekiz parça..
Ve bunca savaşa hazırlanırken,
Bunca ölüme, bunca zulme kanatlanırken korkusuzca,
daha bilmediğim bir cephede düşüyordum,
Ki henüz kılıçlar çekilmişti yeni,
Daha yeni şahlanıyordu atlar,
Deniz daha köpürmemişti bile, durgundu;
Bilinmez bir cephede,
Kalbim sekiz parçaya bölünmüş, ölüyordum..
Giderken sen..

KorsanKalem

Phil Collins – Another Day In Paradise

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir