Küçük oyunların skorlarına kapılıp, hayatın gerçekliğinden uzaklaştığımızdan beridir, hüzün dünyaya egemen.. Milyonlarca çekilmiş film varken bir film alıp götürür.. Ağzına sıçar bir şarkı.. Tokat gibidir bir söz yumağı! Hayat garip ama acımasız.. Ve bizim bize yaptıklarımızı tarih hiç affetmiyecek!

Önce sıkılı yumruklarımızı kırdılar biliyorsunuz.. Sesimizi kıstılar sonra.. Direnenleri kodese koydular.. Sanatçılar sindi.. Yazarlar sustu, döndü.. Dünün şaklabanları günün akil adamları oldu çıktı.. Yapacaklarını çeşitli kılıflarla yaptılar.. Yaptıkları hep yanlarına kar kaldı.. Köpek gibi doğup, köpek gibi yaşayıp, köpek gibi ölen insanlar tanıyorum! Onlar hiçbirini haketmediler!

Hedef namustu, şerefti, haysiyetti, onurdu onur! Bu yolda çok katledilenler oldu, yitip gidenler.. Ama sinmediler hiç, yürekleri apaçık ortada koştular koştular süngülere, silah sıkan ellere.. Karşılarında ajanlar, beyler, paşalar, hanımağalar!!

Acının tadı hep aynıydı yüreğimizde! Adları değişti sadece.. Deniz’di, Taylan’dı, Uğur’du,  Abdi’diydi, Ahmet Taner’di, Hrant’tı;

Metin’di Metin!!
KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir