Hiç saçmaladığınız oluyor mu? Yani saçmaladığınızı hissettiğiniz? Ben sık sık yaşıyorum.. Çoğu kez gülüp geçiyorum, bazen ağlıyorum.. Ağlamak güç göstergesi aslında.. Haykıra haykıra ağladığı kadar özgür insanlar şu dünyada! Ya da saçmalıyorum!

Boş bir ev soğuk oluyor.. Bir meymenet eksikliği gibi.. 

Yazmak zor gelir miydi bana? Bir insana yazmak zor gelir mi? Neyse , çok da önemli değil…

Bir kuyuya düşmek gibi, karanlık bir boşluğa doğru, usul usul ve çakılmayı beklerken, aklımda güneşli bir günün kumsalında vakit öldürmekten öte,hayatı yaşama telaşını ve varoluşun iktidar savaşlarını bir kenara bırakıp da, sadece süzülmek, boşlukta,bilinmez bir karanlığa doğru, ve kimsesiz,tek, yapayalnız bir şekilde, aynı doğduğun gibi, ama bu sefer çığlıksız,sessiz,sus pus şekilde, boşlukta, bilinmez bir karanlığa doğru,gülümsemek de bir güç göstergesidir.. Yine birşeyler saçmalıyor kelimelerim. Öyle işte..

KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir