Yaşanan ne varsa yaşanıyor işte.. Günler geçiyor, aylar, yıllar.. Baki kalanın, yaşanmışlıklar ve anılardan ibaret olduğunu çok sonra anlıyoruz.. Çok geçtikten sonra.. Yitirişler, bitirişler ve vazgeçişlerin toplamı koskoca bir hayat oluyor.. Ve bu koskocalığın ölçütü hep değişiyor.. Kimisi için yüzyıl koskocayken, kimisi için dakikalar derin zaman aralığı anlamına geliyor..

Ben herşeyi kabul ederken bile bunca isyanı etmişim.. Kabul etmeyenler için ne büyük yıkımdır kimbilir.. Hayat sadece yaşanılası bir şey midir? Ve gökyüzü her daim özgürlük simgesi mi? Hiç bilemediğim soruları defalarca sorduğum olmuştur kendime.. Hiç göremediğim dünyaları düşlediğim ve hiç tadamadığım sevdaların peşinden koşturduğum olmuştur..

Bir gün bunca koşuşturmacanın arasında, yığılıp kaldığım da olacaktır.. Yıkılıp düştüğüm, bir gün denizin içinde nefessiz kalıp ölümü tattığım da olacaktır.. Bir gün olacaktır.. Bedenim olanca gücünü kaybedip, herşeyden vazgeçecektir elbet..

Acılar bazen yüreği kanatır.. Göğsünün içine vidayla girer acılar.. İçini acıtır, titretir  ve terletir.. Bazen elinden gelemeyen bunca şey yüzünden isyan edersin.. Neden?lerle başlayan cümlelerinin ardı arkası kesilmez olur.. Ve birileri gazel okumaktadır; sevgiden, umuttan, ekmekten, haktan bahsederek.. Birileri ağlarken birileri güler bu tabakhanede.. Birileri temizlerken birileri sıçar ve deliği inatla tutturamaz!

Birkaç gündür işlevini yitirmiş eski bir araç gibiyim.. Bir kaç gündür koşulsuzum.. Birkaç gündür, suskunum ve sarhoşum; midem delinmekte ve delirmekteyim.. Birkaç gündür sövmekteyim yazdığına!! Herkes için adil olmayışın ne kadar kötü! Ve anlaşılmaz! Ama Sen bilirsin, biliyorsundur da!!

Canım yanıyor ve bedenime bir damla değmedi acı.. Aklım almıyor.. Ben onu okulda tanımıştım.. Gömleğini giydirmiştim.. Ölçüsünü birlikte almıştık ulan! Gencecik delikanlıydı! Dağ gibi kara yağız, Rıdvan.. Ürkekti, üst sınıfındaydım.. Üst sınıflardan beklenilen gibi davranmıyordum ve anlam veremiyordu.. Anlam veremeyecek birşey yoktu aslında.. Eşitliğe bakışımızdı bizi biz yapan.. Rıdvan zıpkın gibi delikanlıydı, çakı gibi.. Yitip gidişi, kaderdendir.. Bu yazımsa kederden..

KorsanKalem

Kategoriler: Eskiler

2 yorum

gercekcihayalperest · 29 Nisan 2012 15:47 tarihinde

“iyi ki tanımışım dostum seni” diyordur senin göremediğin bir yerlerden..Ve satırlarında ona tekrardan can verdiğin için, müteşekkirdir sana..Şanslı olduğunu da söylüyordur eminim.. Mekanı cennet olsun..

furkan tuna · 18 Haziran 2012 12:01 tarihinde

o 21 yıl yaşadı yaşamanın nefes alıp vermek yerine sevgi verip almak olduğu düşünülürse o bu dünyanın en yaşlı insanı olma özelliğini taşıyor abim gerçekten çok şanslı iyiki sizin gibi insanlarla tanışmış o bu satırlarda hala yaşıyor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir