Birbiri ardına yıkılan ağaçlar, koca bir ormanı tüketirken; ben sazlıklarda bilinmeyen bir şarkının ilk mısralarının yasını tutuyordum. Hep böyle miydim, yoksa zaman denilen küsuratları mı çok önemsemiştim bilmiyorum. Ama yırtık pantolonla kurulan, bir yazarın düşlerinde doğrulan ya da tam doğrulacakken, doğru olmayan şeyler yüzünden yere kapaklanan hayali bir adamdım…

Aslında bir kadın olmak isterdim. Bütün tanrısallığımla, dokunduğum çamurları temizleyebilen; doğuran, doğurduğunu hayatla yoğuran… Olduramadığım ne varsa, bir erkeğin bedenini taşımanın yükü altında ezilmenin bir sonucu olarak ortaya çıktı. Ama ortaya çıkan diğer etkenleri de buna yüklemek istemiyorum. Çünkü insanların geneli başka bahanelerle, sahte bir mağaraya sığınıyor. O mağaradan nefret ediyor, ancak bir yandan da mağaralara övgüler düzüyor.

Ben gerçekçiyim. Mesela az önce kestiğim bileğimden akan kanın kırmızısına hayranlık duyuyorum. İnsanlar akıtmak için sıraya girmişken bu kanı, her olayda olduğu gibi önce davranıyorum. Çok önemsemiyorum boşa giden şeyleri. Sanırım artık yaşlandım. Çünkü sadece gençken önemsenir bu dünya… Biraz zaman geçirince ve görünce yapamayacaklarını, hele bir de kısıtlandığın o ilk anda; bitirir –bitirmeli- insan dünya ile olan bağlantısını… Toprak bir yolda yürümenin zevkini, toprak kavramı olmayan beton kafalı birisine anlatma çabasındaki gibidir hayatın mekanizmalarını değiştirme çabası da…

Nefes, anlık ihtimallerin toplamıdır… Aldığında dünyanın en zenginisindir de, alamadığında zaten yok hükmündesindir. Daha dün tüm heybetleriyle zamana meydan okuyan o ağaçlar, şimdi eski ormanın o engin arazisinde boylu boyunca yatıyorlar. Kanım tükenmek üzere… Bedenimde başlayan uyuşukluk, her saniye büyüyor… Kanımın aktığı dere sanırım ilerlemeyen bir su birikintisi. Çünkü, kanım aktığı noktada birikiyor. İnsanlığın nefretinin en büyük sonucu olan yok etme isteği, bu küçük balıkçı kasabasında baya bir revaçta! Bir ağaç daha haykırarak yere düşüyor. Hayalini kurduğum umutlarım, damla damla tükeniyor…

KorsanKalem 16.06.17 20.52

Devam Edecek…

 


1 yorum

Son Bulan – Bölüm 4: Peşinden Koştuğun Duygu - KorsanKalem · 18 Ağustos 2018 03:17 tarihinde

[…] 1.Bölüm İçin Tıklayın […]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir