Çok uzun zamandır ağlamamıştım böyle ,
Yitip giderken herşey,
tutamıyordum işte..
Geceydi, çok geceydi;
Hem de  
yalnızdım…  
Özgürlüğün esaretindeydim, saat kırıktı
ve yelkovan kayıp..
Bu şarkılardı bu şarkılar,
 seni bana, beni ona, onu şuna bağlayan,
Ve kahreden sevdaların hüznünü dağıtırken bir kaç şişe önce,
yitip gidenlerin hayalleri girerdi aklımızın kasabalarına,
mahalle aralarına..
Susan dillere inat okunan şiir mısralarıydık işte,  
Erken öten horozduk,  
ya da ayyaş bir yazar..
Ama kilit vurulmazdı sevdalarımız,
Usul usulduk,
korkak ve telaşlı birer çocuktuk,  
Uzaktaydık, tuzaktaydık, pusudaydık!
Ve yaralıydı solumuz,  
yolumuzda hayın tuzaklar..
Ama aldık göze ölümü ve acıyı ..
Zira;
sonunda aşkı bulacaktık..
 
KorsanKalem  13.03.12  02.07
Kategoriler: Eskiler

1 yorum

gercekcihayalperest · 16 Mart 2012 22:05 tarihinde

acı ve ölüm..onlar olmadan huzur da olmuyor ya…kalemine sağlık…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir