Bir işe girişiyorsanız eğer, bence öncelikle insanları sevmekle başlayın. Empati aslında bu dünyanın çözüm noktası.. Keşke herkes empati kurabilse.. Dünya adil değil ve hiç olmadı da.. Bu yüzden herkese karşı anlayışlı ve sabırlı olmak gerekiyor.. Bu yol uzun, bu yol meşakkatli..

Ne kadar iyi şeyler yaparsanız yapın anlaşılmayabilirsiniz de.. Bu ihtimal dahilinde.. Ya da sizin iyimserleştirdiğiniz bir durumu başkaları berbat hale getirebilir.. Diyorum ya sabırlı olup yeniden başlamalısınız. Yılmamalısınız, toprak bir ülke için namustur! Toprağı sevmek ve değer vermek gerekiyor. Bu topraklar üzerinde yaşayan insanları ne kadar düşünüyorsak, yeryüzündeki tüm insanlığı da aynı o şekilde düşünmek zorundasınız..

Evet yarıyolda kalacaksınız.. Yolun başında sizinle olanlar, sırtlarına binen yükün ağırlını kaldıramayabilirler..Ya da dünya nimetlerini seçer Ve dönerler o çıkılan yolculuktan geriye.. Eğer dimdik yürümeyi beceremeyeceksen çıkmamalısın o yollara.. Zira bu dünyada çok kötü adamlar var ve çok kötü planları var bu adamların.. Bunlar kuyuna kazacaklar, ocağına incir ağacı dikecekler, zindanlarda türlü işkencelerle karşına çıkacaklar, ecelsiz öldürecekler.. Dünyanın mikropları seni tüketmek için elbirliği yapacak.. Ve sen herşeyi göğüsleyip, tüm acılarını kalbinde saklayıp insanlık sevgisiyle birlikte  bu yarışta, bu savaşta, bu kavgada kazanmak için yiğitçe mücadele edeceksin..

Bunlar zordur.. Ama kolay olsaydı herkes yapardı elbet.. Ha bunca mücadele içinde düşersen mahpusa ya da yitip gidersen bir sokak ortasında; yaktığın ateş sönmeyecektir, bunu hiç unutma..

KorsanKalem 28.02.12 03.05 (Günler sürekli ölüyor!)

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir