Ağzından beklediğim cümleler çıkmıyordu. Ama gözleri herşeyi anlatıyordu. Artık eski telaş, eski sevinç, eski aşk kalmamıştı.. Bu beni çok yaralamıyordu, yani ayrılma vaktinin geldiğine üzülmüyordum. Başlayan herşey bitebilirdi ve bu ihtimaller dahilindeydi hayatımızın tam orta yerinde.. Benim taktığım şey, bunu cümlelere dökemiyor olmasıydı. Sanırım yeni doğan aşktan çekiniyordu, güvenemiyordu tam olarak ve ben güvenli limandım. Hep öyle oldum lanet olası o pis havada sığınacak yalnız bir liman..

Ben o olsa da olmasada yalnızdım. Yalındım.. Sessiz ve uslu.. Benim önemli uğraşlarımın arasında sadece bir soluk alma gibiydi o.. Bu yalnızlığa ortak oluş.. Aslında çevreme baktığımda yalnızlığımı sahiplenmeye meraklı çok insan vardı.. Bazen bunu algılayamıyordum.. Anlam veremiyordum işte..

Günümüzde reklam aralarında sevişiyor insanlar.. Dizilerin durumuna göre moralleri yerine geliyor ya da ertesi güne o psikolojik zortlatmalarla başlıyorlar.. Dizilerin öğrettiği herşeyi deneyen birsürü insan var! Oysa ahlaktan dinden kitaptan bahseden milyonlar, karanlık gecelerde öyle fantastik, öyle sapkın ve öyle azgınlar ki!

Görünen o ki, bu yalnızlığa adapte olmalıyım.. Biraz sıkıcı ve hatta sinir bozucu ama yapılacak şeyleri yapmıyorum işte; karışamıyorum aranıza! Fatmagül için üzülmüyor, feriha’nın adına takılmıyordum.. Acunun dahiliğine ve parasına puluna gıpta edemiyordum! Renkli dünyaların parlak çocukları hertürlü yaramazlıkları yaparken namustan şereften haysiyetten bir haber bu insanlığa çok şey yapıyorlardı! Çokşey, bokşey..

Belgeseller vahşet göstermiyordu aslında.. Aslanlar bufaloyu boyundan yakalıyor öldürüp afiyetle, çoluk çocuk yiyorlardı.. Sırtlanlar ise bataklıktan çıkamayan bufalonun öncelikle bacaklarına saldırıyorlardı.. Öyle canlı canlı başlıyorlardı yemeye.. Ölene kadar bacaklarını bağırsaklarını falan yiyorlar ve bir süre sonra yitip gidiyordu bufalo.. Tıpatıp bizleri anlatıyor aslında! Kimisi boyundan kopartıyor kimisi de can çektiriyor, acımasızca! Nihayetinde birileri birilerini yokediyordu! Güç dengeleri falan işte.. Sonuçta birçoğumuz bufaloyuz.. Sırtlanlara ve aslanlara da afiyet olsun..

Bunları anlatabileceğim pek de kimse yok.. Buraya yazıyorum işte.. Birkaç yazı var kafamda, sosyal sorumluluklar, incisözlük ve birkaç şey daha.. Ama öncelikle kendime çalışma masası almalıyım. Yakın bir zamanda bunu gerçekleştirip daha üretken olacağım.. Şimdilik hoşçaklın.. Ya da herneyse..

KorsanKalem 27.02.12 00.22 (Vayşş birgün daha ölmüş de haberimiz yok!?

Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir