Bu düzen beyler düzeni imiş…
Bunlar
Bunlar tatlı-tatsız yorgunluklar,
tatlı-tatsız koşuşturmacalar;
bunlar yarının telaşı,
sevdanın aceleciliği bunlar;
göz yaşının gülümsemeyle mücadelesi!
Bunlar safsata,
bunlar bir savaş
bir mücadele!
Yolllara,
yolculuklara çıkma davası!
Direnip,
boyun eğmeme davası bunlar!
Bunlar yalan dolan,
bunlar yanlış doğru kavgası,
ve ünlem nokta münasebeti…
Yitirelen sadece dünya değildi..
İnsanlar insanlıklarını ,
sevdalar sevdalıklarını yitirmişti..
Dolmuştu ciğerlerimiz radyoaktif zehirlerle..
Kan kusmuştu çocuk..
Sarmıştı bedenimizi kanser.
Tehlikeli olan kanser olsa idi keşke!
Zira;
kin,
nefret,
hayınlık
ve hırs da sarmıştı bedenlerimizi..
KorsanKalem
(bir şiirler girdik)
Bu düzen beyler düzeni imiş…
Foça’daydım bugün. Denizi izledim öylece.. Dalgalanılıyordu, tekneler sallanıyordu.. Ne güzeldi doğa.. İçine edişimizin çok çok öncesiydi sanırım bugün.. Ya da etmeden önceki son merasim.. Mart tüm soğukluğuyla giderken, Nisanım geliyordu.. Benim ayımdı Nisan.. Son günü doğmuştum oysa.. Hatta 23.30 dolaylarında.. 1 mayıs yazdırılmamıştı.. Yazılsaydı hah tam olmuşsun derlerdi sanırım.. Ama severim 30 Nisan’ı.. Nisan’ı severim insanı sevdiğim gibi..
Oysa dünya ayrımcıydı! Dinler,ırklar,lisanlar,renkler,gözler.. Ayrılmıştık işte.. Kopmuştu bağlar.. VE kimse düğüm atmaya çalışmadı! Peki soruyorum daha kaç kere o sökük bağlara basıp dizlerimizi kanatacağız? Yaralarımıza yara katacağız? Sormaktan inanın usandım, inanın utandım!
Anladım ki Hasan Hüseyin Korkamazgil’in dediği gibi, ” Bu düzen beyler düzeni” ymiş.. “Bu düzeni ben yapmadım, Ben diyorum ki Bu düzen beyler düzeni!”
Evet aynen böyleymiş.. Yazık çok yazık!!
KorsanKalem
