“Gecenin tam üçünde..”

“Düz değil düzen değil az değil ezen değil
Boz değil bozan değil
Bir gül biter içimde içimde içimde
Tam bildiğim biçimde biçimde biçimde
Oy gecenin tam üçünde gecenin tam üçünde
Sevda gibi kanımda can verirken elimde
Pençe gibi düşümde uy değil uyku değil
Uy değil uyku değil
Bir gül biter içimde
Gecenin tam üçünde
Can değil canan değil er değil eren değil
Geç değil erken değil
Bir gül biter içimde içimde içimde
Tam bildiğim biçimde
Oy gecenin tam üçünde gecenin tam üçünde”

Gecenin köründe bir şarkı eşliğinde yazmak hoşuma gider, motive eder beni.. Hüzünlenirim, kederlenirim, derin derin düşünür yazmaya başlarım.. İçimi dökerim şu sitenin sanal sayfalarına.. Kimin okuduğuna bakmadan,kimi zaman imla kurallarını, görgü kurallarını, ahlak kurallarını ve aklıma gelemeyen-gelmeyen- tüm kuralları hiçe sayarak yazıyorum işte.. Başta tek başımaydım, daha sonra birkaç arkadaşımla birlikte yazmaya devam ettik..

Yaprak dökümü benim tutumumdan, boşlayışımdan, tavırsızlığımdan ve yanlış oluşumdan başladı.. Nihayetinde Madam sitede yazmayı bıraktığını açıkladı, sanırım dündü.. (gün kavramını iyice yitirdim!) Nihayetinde iyi dileklerden başka dileyebileceğimiz ve elimizden gelen pek de bişey yok.. Zaten kendi kendimizi avuttuğumuz bu sitede herhangi bir okur kitlemiz olmadığını bu vesileyle de görmüş bulunmaktayız…

Bu sene biraz daha fazla kitap okuyacağım.. Bu okumaların sonucunu burada olumlu olumsuz görebileceksiniz.. Bir de film izlenimlerimi sizlerle paylaşmayı düşünüyorum.. Bir de yeni bir bölüm açıyorum kendi kategorime (Kimsesiz Notlar), içeriğini paylaşımlar yaptığımdan biraz daha anlarsınız.. Ayrıca Üstadlardan bölümü Üstadlar ve Üstadlardan olarak değişecek,  yazar ve şairlerin hayat hikayelerini yayınlamayı düşünüyorum.. Site konusunda ve köşem konusunda yapacaklarım bunlar.. Açıkçası diğer yazar arkadaşların yazmaya devam edip etmiyeceklerini bilmiyorum bu arada “ksr” diye bir kategori açtık geçen gün, orada ksr mahlaslı arkadaşımız paylaşımlarda bulunmaya başladı..

Tatil bitti.. Biletim elimde işte.. Anneme veda edeceğim.. Bunu düşününce de üzüldüm işte.. Birgün temelli veda edecek olmak zor.. Hala alışamamış kendi ettiği vedaya.. Gözleri hala doluyor.. Hala anılarını anlatıyor.. A guzum diyen anneannemi o kadar özlemiş ki annem.. Hayat bu; çözülmez denklemleri olan ve insanların çok güçlü ya da güçsüz nitelemelerini kullandığı adi, çekilmez, yalanlarla ve kirli oyunlarla çevrili olan bir tımarhane köşesinden ibaret..

Gecenin tam üçünde..