Ölmek hiç bu kadar ızdıraplı ve zor olmamıştı!

Ağızlarını doldura doldura nasıl uşaklık ettiklerini anlatıyorlardı.. Nasıl kabullendiklerini haykırıyorlardı sağa sola.. Anlamaktan, algılamaktan çok uzaktaydım her birini.. Akışını izlerken bir derenin, öylece süzülen balıkların saflığına gülümsüyorum.. Pek çok şey oluyor.. Dünya dönüyor.. Uyanıyoruz ya da uyuyoruz fark etmez.. Kulağımıza çalınan birkaç ezgiden aldığımız tadı hiçbir muhabbetten alamıyoruz mesela.. Ve insanlar tokalaşmaktan bile uzak iken, telefonlarına her gün binlerce anlamsız dokunuş harcıyorlar.. Bazen bir kadına bakıyorsun ya da bir adama her neyse! O da sana bakıyor.. Bir hüzün var arada.. Kusmak gibi bir öfke var.. Gözyaşı var içimize akan.. Sonra biri gidiyor ve her şey aynen devam ediyor..  Yürürken, değişmeli diyorum.. Bir şeyler değişmeli.. Kangren olmuş bu hayat kesilmeli..

Aynı aynı aynı.. Hatta daha beter! Dünün dandik bir kopyası bugün! Yarın daha da silikleşen bir hayatın yaşanılası var mıdır sizce!? Kusmak dürtüsü geliyor içime.. En güzel yemeklerle bezenmiş masanın tam ortasına, yemeğin en başında kusmak! İstenmeyen adam oldum olalı, dağınık bir hayat sürdüm.. Her daim dert edindiğim ne varsa insanların umurunda bile değildi! Onlar yolunu çoktan seçmişti.. Sidik kokan bir tuvaleti bırakmışlardı yaşamam için.. Ben yine rahat durmamıştım, lağımlarında devrime koşan fareleri devşirdim dostlarım olarak! Tiksinilen yüzlerini görmemek için insanlar suratımıza tükürdü.. Oysa ayna tutuyorduk çoğunlukla yüzlerine.. Bir sarhoşun sağlam içtikten sonra dediği gibi “Asıl dünya şimdi dönüyor”du..  Normal olarak görülen insanların, günlerin yitişinin farkında olduklarını düşünmüyorum..  Onlar hedefledikleri planlar dahilinde bir ömürlerini boşa harcamış gereksizlikler toplamıdır benim gözümde.. Ve yarınların getireceği zaferlerin yerine günün mağlubiyetlerini küçük mutluluklara çevirme telaşı bile yoktur içlerinde.. Onlar sıcak bir gecenin ardından, soğuk bir güne uyanmak bile istemezler ve aynadakine tahammülleri hiç olmamıştır..  İnsan ırkı, kibri ve gelecek çıkarları yüzünden milyonlarca katliam yaptı ve bu katliamlar yapılmaya devam ediliyor.. İdeal düzeni yaratacak, aciz yaratıcıların sevgisiz politikaları yüzünden hapsedilmiş hissediyoruz.. Küçük evlerde, ölüm oruçlarına yatıyoruz.. Ölmek hiç bu kadar ızdıraplı ve zor olmamıştı!

KorsanKalem 21.07.13 19.15