Bu kalplerde direniş(diriliş) vardır!

Parlak ayakkabılarıyla gelmişlerdi.. Tiril tiril takım elbiseler giymişlerdi.. Ve kolonya kokuyorlardı.. Parlak saçları ve yüzleri vardı.. Kısa heriflerdi.. Kalın cüzdanlar taşıyorlardı.. Konuştukları tek şey işti.. Paradan başka bir düşünceleri yoktu.. Öylece geliyorlar, yiyip içiyorlar, ceplerini doldurup başka yerleri zaptediyorlardı.. Yanlarında durmam bile benim için büyük bir mücadele gerektiriyordu.. Yüzlerine bakmak ve göstermelik sevecen tavırlar takınmak ne ölümcül iş.. Kan emici dalkavuklar!

İçimde öyle kin, öyle öfke vardı ki.. O kısacık boylarıyla aşağılar gibi baktıkları ben, yüzlerini dağıtabilecek güce sahiptim.. Oysa hükmettikleri paraların altında kalacağım açıktı.. İki kuruş parayla, yaşam savaşlarından usanmış birisi için böyle kavgalara girecek yeterliliğe sahip değildim.. Ve lanet olası sistem bizi ne güzel öğütüyordu..  Sarıldığımız meslekleri kaybetme telaşıyla nelere susmuştuk ve ne oyunlara gözlerimizle şahit olmuştuk..

Güldükleri şeylere gülemiyordum.. Dünyaya onların gözleriyle bakamıyordum..  Onların sınırladığı bir hayat sürmeyi reddediyorum.. Her şeyi katlediyorlar.. Her şeyi mahvediyorlar.. Moloz yığını bir dünyanın pazarlamacıları! Rant peşine düşen, azgın milyoner takımı! Ve kalıplaşmış söylemleri olan çürük siyasetçiler..

İnandığım gibi yaşamak için var gücümle mücadele etmedikten sonra, yaşamanın ne anlamı var ki? Doğayı korumadıktan sonra, bilmem kaçıncı kattaki güzel evimde çiçek yetiştirmenin ne anlamı var ki? Ya da nesilleri tükenen canlıların var olma mücadelesinde yer almadıktan sonra, kafesteki kuşun ne anlamı var? Milyonlarca soru geliyor aklıma.. Ama en komiği de şu değil mi; insana yakışır şekilde yaşamadıktan sonra, çocuklarınla gülmedikten ve bir ormanda yürümedikten sonra,  ya da sevmedikten ve sevilmedikten sonra multi milyoner olmuşsun, bir ülkeyi yönetmişsin, din adamı olmuşsun ne anlamı var? İnsanlar hep yanlış anlıyorlar bence hayatı.. Dini merkeze koyuyorlar.. Aslolansa vicdandır bence.. Şimdi birileri çıkar, dini olmayanın vicdanı olmaz diye..  Artık o kalın kafana, o yobaz bakışına hiçbir açıklamada bulunmayacağım! Yobazlığınla beni cehennemine at.. Vicdanımın cennetlerine giremeyeceksin!

Bir insan gözyaşı dökmeyi unuttuğu vakit bitmiştir onun için her şey.. Sevmekle, gözyaşı yan yanadır.. Sevmeyen gözyaşı dökemez! Vicdan gözyaşıdır aslında.. Sızlayan yüreğin varsa korkmayacaksın! Karanlığın içine içine koşacaksın ki aydınlansın tüm pusu.. Aydınlansın ki sokmaya çalışılan kutunun o ince duvarları yıkılıversin derhal..

Bugün iki ağaç için dövüşürüz, yarın bir ülke için, daha sonra ise bu dünya için kapışırız hiç şüpheniz olmasın.. Şiddet, her daim şiddeti doğurur.. Ve insanlar konuşursa, makul sonuçlar elbette çıkar.. Doğruyu bulmaksa amaç, bu doğru için tüm kalplerde direniş vardır..  Güzele dair, doğaya dair, insana dair söyleyecek sözlerimiz var..

KorsanKalem 18.52 12.06.13

Benzer Yazılar

  • Öğretmenim..

    Şimdi bu günün, anlam ve önemimden bahsediyorlar, koca koca adamlar televizyonlarda! 364 gün çaldılar çırptılar.. Oysa ki öğrenememişti onlar paylaşmayı ve hiçbir öğretmen de öğretemezdi paranın daha önemsiz olduğunu sevgi karşısında! Zira benliklerini satmışlardı.. Bunca bencilliğe rağmen bizlere hayatınızı paylaştınız, sizin gibi dimdik bakabildiğim için mutluyum, öğretmenim bugünlerimi size borçluyum. Her güzel şey için teşekkür…

  • Çalıntı bir kalemle yazılanlar..

    Akşamüstü duramadım evde.. Nedenini bilmiyorum.. Deniz kenarındaki bir banka attım kendimi. Denizin o ürkek çırpınışlarının verdiği huzuru tadıyordum.. Bank sıradan bir banktı işte.. Hemen arkamda metal spor aletleri vardı. Yürümekten aciz bir sürü insan salak salak hareketler yapıyorlardı o aletlerle birlikte.. Serbes’in kitabını yudumluyordum deniz eşliğinde.. Hava serindi ve gün batıyordu aynı doğallığıyla.. Ülkenin dört…

  • Karlı bir gökyüzü..

    Karlı bir gökyüzünü izlemekten başka yolunuz yok ise, öylece izlemeyi seçmelisiniz bu doğa harikasını.. Yaşanan bunca hikayeyi bir kenara bırakıp kendi küçük hikayemizin peşinden koşturmayı öğretiyor hayat.. Ve bu soğuğa rağmen baharın ilk günlerini yaşıyoruz işte.. Yapaylık havuzunda yüzen kağıt gemilerin hüznünü taşıyorum.. Biliyorum ki o gemiler suyu içine çektikçe batacak.. Bu hüzünle hep gülümsedim…

  • Yazmak,Günümüz Yazarları ve Daktilom Hakkında

    Bir o kadar kolaydı yazmak, çizmek, fotoğraf çekmek.. Şu günlerde hepsinden sıkıldım, herkez kendi aleminde nede olsa!! Ha tabi tutkumdur benim yazı ve fotoğraf.. Ama ne bileyim, küstahlaştığımı düşünüyorum. Herkez yazabilir, herkez fotoğraf çekebilir. Herkez aklına koyduğu herşeyi pek ala yapabilir. En iyisini yapabilirsiniz inanın yeter.. Küstahlaşabilir insan yazarken. Zira yazmak, yada yazacak bilgi ve…

  • HEPİNİZİ KUCAKLARKEN..

    Bir alkolün azizliğinde buldum aşkı, ve yitirişimdi ayılmalarım.. Hep buldum yitirdim ve koştum hep.. Ahh bilmezsiniz, çok küfür yemişimdir dizkapaklarımdan, kanarken.. Gözlerimde hep bilinmez hüzün.. Olacak oludu aslında. YADA kadercilerin bir anlayışıydı bu.. Biz sadece kendimizi onunla kandırmıştık.. Evet üstümde sarhoş edası taşıdığımdoğrudur. Yoksa kim yazar bunları kim dinler hüznü? Eğlenmek ve yüzüne sahte gülen…

  • Rastlantı..

    Düşündüğümde her şey yerli yerine oturuyor aslında; ama düşünmüyorum. İşte sorun da buradan geliyor.. Üzerime yıkılan duvar, altında kaldığım taşlar, canımı acıtıyor. Oluk oluk kanıyorum. İçime sinmiyor böyle ölmek de! Bağırıyorum; Buradayım ulan! diyorum.. Duymuyorlar sesimi, Ya da umurlarında bile olmuyorum.. Yaşanılacak her şeyi yaşadım mı diye düşünüyorum sonra, Bir vakit eksik bir şey bulamıyorum,…