Şimdi..

Yalın bir halde,
Ahmed Arif dinlerken,
Şimdi,
düşeyazdı mısralar,
aklıma takıldı…
Askerler nöbet tutuyor,
Hastalar ilaç alıyor,
Sevgililer kur yapıyor,
Şimdi akşam oluyor,
Ölüler mezarlıklarda yatıyor!
Bir adam vuruluyor,
bir bebek doğuyor,
Sevinç gözyaşları var hastahanede,
hüzün gözyaşları da..
Birileri benden bahsediyor,
birileri gazel okuyor,
Şimdi sıcak bir odada, delinin biri;
şiir yazıyor,
Yola çıkıyor yolcular,
İstanbul’da bir trafik kazası oluyor,
Trafik bu bildiğin gibi..
İzmir’de yağmur yağıyor,
Amasra üşüyor,
Ankara pavyonları birer ikişer doluyor,
Sokak çocukları bali parası dileniyor,
biri yankesicilik yapıyor,
Kavga ediyor komşular,
üst kattaki yine halı silkmiş..
Çocuklar annelerinin tüm ısrarına rağmen
son golü atma telaşını taşıyor,
Şimdi bir kalp kırılıyor,
Bir gönül alınıyor şimdi..
Balıkçılar balığa çıkıyor,
İnsanlar çay demliyor,
Televizyona bakıyorlar..
Bir adam var deli,
çırılçıplak geziyor, hava soğuk, adam deli,
dünya aynı hızıyla dönüyor,
ve okyanusa, havamıza nükleer karışıyor,
Türkiye seçime gidiyor,
Mersin’de nükleer karşıtı miting yapılıyor,
Üniversiteliler, afiş dağıtıyor,
izinsiz gösteri yapıyor, poster yapıştırıyorlar duvara..
Bir ayyaş şarabına sarılmış uyuyor,
Barmen sağa sola küfrederek başlıyor kadehleri doldurmaya,
Garson dağıtıyor,
Fahişeler çalışıyor herzaman ki gibi..
Şimdinin şimdi olma vasfı hiç bitmiyor,
süreç yıkıyor benlikleri,
Şimdi son bulmuyor yani,
Bulacak gibi de değil,
bak kaç kişi öldü yazmaya başlayalı,
kaç günah işlendi?
Şimdi bir hasta kanser olduğunu öğreniyor,
bir kadın töreye kurban gidiyor,
Libya’da bir çocuk öldü,
bak şimdi ırak’ta da..
Bir memur intihar ediyor,
Genç kız yavaş yavaş bataklığa sürükleniyor,
Kimse tutmuyor elinden..
Para telaşesi sarıyor insanları şimdi,
daha ay başından para bitiyor,
Bir baba bu ay da alamıyor oğluna ayakkabısını..
Hesap yapıyor kurnazın biri,
Kömür bekliyor,yanında birazda yiyecek gelirse,
değme keyfine..
Bir asker annesiyle konuşuyor,
Biri şafak karalıyor,
Ve rüzgar esiyor şimdi.
Hayat şimdi daha da karmaşıklaşıyor
Bir şair ölüyor..

KorsanKalem

Benzer Yazılar

  • Bu düzen beyler düzeni imiş…

    Bunlar Bunlar tatlı-tatsız yorgunluklar, tatlı-tatsız koşuşturmacalar; bunlar yarının telaşı, sevdanın aceleciliği bunlar; göz yaşının gülümsemeyle mücadelesi! Bunlar safsata, bunlar bir savaş bir mücadele! Yolllara, yolculuklara çıkma davası! Direnip, boyun eğmeme davası bunlar! Bunlar yalan dolan, bunlar yanlış doğru kavgası, ve ünlem nokta münasebeti… Yitirelen sadece dünya değildi.. İnsanlar insanlıklarını , sevdalar sevdalıklarını yitirmişti.. Dolmuştu ciğerlerimiz…

  • Korsan Kalem

    Nasıl bir insanım bilemiyorum.. Kapalı kutu..  Çok sıcak kanlı değilim, bunu biliyorum.. Ben kendimi anlatmayı sevmeyen biriyim.. Monoton yaşıyorum genelde ama insanların da monoton yaşadığı iddaasındayım.. Sevgimi kolay belli edemem yani dilime pelesenk olmamıştır sevgi sözcükleri.. İçimde yaşadığım çok şey oldu ama dışa vurumlarda eksik kaldım hep.. Genelde bu yüzden kaybettim, bir çok şeyi.. Plan…

  • Yeni bayramlar ve İnsanımız

    Sıkıcı bayramlar yaşıyoruz artık.Hani hep denir ya nerde o eski bayramlar diye:) Aynen öyle. Herkes tatil planları yapıp bir yerlere kaçıyor ve sonuçta maneviyatı olması gereken bir süreci farklı bir şekilde değerlendiriyoruz. Zaten halkımız tatilleri,izinleri,yatış işlerini çok seviyorlar! Bir işten nasıl kurtulabiliriz, nasıl kaçarız, nasıl beleşe getiririz sorularına kafa yormayı çok seviyoruz milletçe! İlkokul 3….

  • Ülke Kurtaracaklara ve Yücelteceklere Öneriler..

    Bir işe girişiyorsanız eğer, bence öncelikle insanları sevmekle başlayın. Empati aslında bu dünyanın çözüm noktası.. Keşke herkes empati kurabilse.. Dünya adil değil ve hiç olmadı da.. Bu yüzden herkese karşı anlayışlı ve sabırlı olmak gerekiyor.. Bu yol uzun, bu yol meşakkatli.. Ne kadar iyi şeyler yaparsanız yapın anlaşılmayabilirsiniz de.. Bu ihtimal dahilinde.. Ya da sizin…

  • Sinema salonlarında ağlayan adamlardandık, çok aldandık..

    Sonra bir kadın tüm umutlarını, tüm hüzünlerini, tüm kadınlığını sana veriyor. Ve sen tüm bunların altında eziliyorsun. Gecenin tüm biriktirdiği, günün tüm kırıklığı, bütün kırışıklıkların ve boğazındaki o düğüm koca bir yük oluyor. Yaptığın hamallık da, yanına kar kalıyor. Biriken bir yığın, yuvarlanan bir kar topağı ve nihayetinde büyük bir çığın altında kalıyorsun. Toprağın kabul…

  • Bir mızıkam olsun isterdim..

    Bir mızıka ezgisinde bitirebilirdik tüm savaşları… Küçük adamlar değildik! Bedenimiz büyüdükçe küçülen dünyalarımız vardı.. Küçüldükçe şiddetlenen bir topluluğun, azınlık haklarıydık.. Kararırken gökyüzü sevgilerin düzüşlerinde, Kirli yataklarda son bulurdu hayatlar.. Ve kan her zaman ki gibi kırmızı olmazdı, Farklı bir renk alırdı, Farklı ve iğrenç.. İnsan gibi..   KorsanKalem 08.12.12 17.35 Görüntüleme: 275

Bir yorum

Yoruma kapalı.