Gece Saçmalamaları

Aşklar çoktan kırılmıştı ve gökyüzü henüz yeni kararmıştı. Ruhum yoruldu,ruhum kırıldı “neden” sorusuna bir cevap bulamıyorum.. Kötü bir durum gerçekten.. Şuan ne düşündüğümü bile bilmiyorum. Bir yılın sonuna yaklaşırken ellerim terli ve bomboş.. Alıştım aslında yalın halime. Ama zor geliyor tek başına nefes almaya çalışmak.
Hayatın anlamını yitirdiğini düşünüyorum ve bu saatten sonra ne yapacağımı da bilmiyorum.. Sanırım derin bir sessizliğe gömüleceğim.Amasra’da bu durum için iyi bir yer aslında. Öyle sürünüp gidicez sanırım. Büyük planlar yapmıyorum artık ve arayışlarım kalmadı, tükenişleri yeni tükettim ve aşklarımdan çoktan vazgeçtim ben..

KorsanKalem

Benzer Yazılar

  • Düşünün, tek hayvanlarız! Düşünen değil!

    Muhabir “Cepheden iyi haberler gelmiyor” diyordu.. Ne bekliyordu ki? İyi haber neydi? Karşı taraftan yada bu taraftan birileri ölüyordu işte.. Ölümün hangisi iyi haber olabilirdi ki! Kanın ve vahşetin neyi çözeceğini düşünüyordu bunca budala? Şimdi öylece masamda yazı yazarken birileri ölüm saçıyor.. Ölüm saçanları geçtim, onlar zır cahil.. Benim takıldığım nokta, koca koca adamların karanlık…

  • Mutfakta..

    Sabah yine küfürün bini bir para uyandım.. Uykusuzluk beni öldürecek.. Keşke hiç uyumak diye bir derdimiz olmasa. Bence boşa geçiyor zaman.. Güzel rüyalar görmek farklı ama.. Neyse konu dağılmasın, ama uzun süredir rüya göremiyorum, çok mutsuzum.. 0730’da kalktım, erken yani! Normalde 0805 idealimdir, eğer bir iki dakika geçerse,geç kalıyorum mesai aracına ve aracın peşinden koşturaraktan…

  • Yine birşeyler saçmalıyor kelimelerim. Öyle işte..

    Hiç saçmaladığınız oluyor mu? Yani saçmaladığınızı hissettiğiniz? Ben sık sık yaşıyorum.. Çoğu kez gülüp geçiyorum, bazen ağlıyorum.. Ağlamak güç göstergesi aslında.. Haykıra haykıra ağladığı kadar özgür insanlar şu dünyada! Ya da saçmalıyorum! Boş bir ev soğuk oluyor.. Bir meymenet eksikliği gibi..  Yazmak zor gelir miydi bana? Bir insana yazmak zor gelir mi? Neyse , çok…

  • Çocuktum..Çocuktuk..

    Çocuktum.. Telaşlarım büyümemişti daha.. Bizim için en önemli şey, Mardin’deki lojmanda, çamurlu tepeye tırmanmaktı.. Çok kirlendi giysilerimiz, yüzlerimiz.. Ama önemliydi ve tırmanmalıydı birimiz.. Düşünmezdik zamanı, sabahtan akşama kadar koştururduk topun ardından. Kar yağardı ve boyumu geçerdi, küçükmüşüm..Büyüme telaşesi o zaman sarmış yüreğimi şimdi anladım. Daha 5 yaşında anaokulunun yolunu tuttum. Kimse zorlamamıştı oysa kendim istedim…..

  • Bir nehir kana bulanır

    İçinden şiirler akan bir nehirim ben, Apansız ölüp giden bir mısrayım. Tutuşmuş evim, yanmışım. Amansız bir kavgaya kapılmışım. Oyuncağı kırılmış bir çocuğum ben, yitip gitmiş oyunlarım eski bir mahalle kahvesinde. Küçük bir kıza tutulmuş, ve kocaman bir adam olmuşum bir günde… Kırık dökük ne varsa midemde, gönlümde ve gözümde, bir başıma bu yalnız, bu karanlık…

  • Herkes içer ve herkes..

    Hava ilerleyen saatlerde soğumakta.. Ve benim ilerleyen yıllarla kaşlarım çatılmakta.. yalnızlığa övgülerle sövgüler arasında, koca bir gökyüzünü izlerken, bir yıldızın kayabilme oranlarına da kafa yoraraken, ömrün yitip gidişini selamlıyorum.. Öyle katıksız öyle aç ve muhtacım ki sevgiye! öyle böyle değil! gece ışık saçan herşeye lanet okurken sokakalarda, dönüp dolanıp girdiğim o rutubetli odada, kırmızı ışıklı…