Bir mızıka ezgisinde bitirebilirdik tüm savaşları…
Küçük adamlar değildik!
Bedenimiz büyüdükçe küçülen dünyalarımız vardı..
Küçüldükçe şiddetlenen bir topluluğun,
azınlık haklarıydık..
Kararırken gökyüzü sevgilerin düzüşlerinde,
Kirli yataklarda son bulurdu hayatlar..
Ve kan her zaman ki gibi kırmızı olmazdı,
Farklı bir renk alırdı,
Farklı ve iğrenç..
İnsan gibi..
KorsanKalem 08.12.12 17.35
Öptüm onu ılık,tatlı ve kırmızıydı, Sıcacıktı dudakları, içime işledi.. Bir andı, bir saat,bir dakika,saniye,sanise.. Konuşmuyorduk, yaşıyorduk ama; Dünyanın hiçbir sıkıntısı kalmamıştı belki de.. Yaşamaya başladık,nefes aldık birbirimizden, Ya da birlikte ölüyorduk,nefessiz kalarak! Her ne ise o, güzeldi,yaşanılası… Öpüşmekti tanrının bize lutfettiği ve kolay bişey değildi, Ki güzel şeyler hiç kolay olmadı, enbaşından beri.. Ama gözlerine…
Kayboluyordum soğuk loşluğunda gecenin.. Anlaşılmaz ve anlatılmaz ızdıraplar içindeydim.. Hiç bu kadar yenilmemiştim, hiç bu kadar darılmamıştım ben.. Koskoca bedenim büzüşüp küçücük kaldı. Ve kaybederken bilincimi, acının dayanılmaz eşiğinde dans ediyorum.. Beni herkes gibi anlamıyorsun, beni herkes gibi yargılıyorsun.. Oysa sen kıymetlisin, oysa sen beni annem kadar tanıyan tek kadınsın.. Şimdi yağmurlara eşlik mi edeyim…
Ne oldu şimdi? Galatasaray şampiyon oldu.. Fener ikinci.. Trabzon üç Beşiktaş 4.. Bunların her biri seneye avrupaya gidecek.. Bursa da gidiyor sanırım.. Yakında Bursa-Fenerbahçe kupa maçı var.. Kim kazanır? Fener.. Niye diyeceksin, öyle anlaştılar be yaverim.. Şampiyonluk sevinç, kaybediş kaos kavga ve kan.. Bu ülkenin ne kadar çığrından çıktığının bir göstergesi.. Tahammülsüzlüğün dik alası.. Savaş…
“Düz değil düzen değil az değil ezen değilBoz değil bozan değilBir gül biter içimde içimde içimdeTam bildiğim biçimde biçimde biçimdeOy gecenin tam üçünde gecenin tam üçündeSevda gibi kanımda can verirken elimdePençe gibi düşümde uy değil uyku değilUy değil uyku değilBir gül biter içimdeGecenin tam üçünde Can değil canan değil er değil eren değilGeç değil erken…
Yüreğim beş para etmezdi.. Yüreğim satılık değildi ki! Hiç satılığa çıkarmadım.. Bedenime ve ruhuma ihanet etmedim hiç.. Ciğeri 5 para eden adamlar tanıdım.. Ruhsuz kadınlar ve kirli kalpler.. Kanlı komediliklerinize gülemedim de hiç.. Velhasıl istemediniz yanınızda asık suratlı birini.. Ben de gittim! Şimdi kalp kanatan sözcüklerinizleyim. Yoksul bakışlı sokaklarınızla, sarhoşluğunuzla ve berduşluğunuzlayım. Parçası çok para…
Ve ben tüm bu çaresizliğe rağmen, bir çocuk gibi koca bir umut büyütüyorum bu dünyaya dair. Geçen her gün, yiten tüm insanlar ve olan tüm kötü olaylara rağmen hem de… Kırık bir şarkıya sığınıyorum tüm bu günahlardan. Kaldırımlardan aşağıya düşüyor gençliğim ve kimi zaman dizlerim kanıyor. Ama hiç önemsemedim ki bu yaraları ben.. Ama…
