Annem..
Sana; 13 saat, 760 kilometre,7 şehir, bilmem kaç trafik lambası uzağım.. Uzaklık genellikle insanın değerini ortaya çıkarıyor.. Evet bu doğru, seninle kavgalarımız çocukluğumuza dayanır.. Garip bir rekabet içindeydik hep..
Her kavgamızın ardından, kısa küslüklerimiz olurdu. Ama hemen gönlümüzü alırdık işte.. Günler geçti ve büyüdüm..Dinlemediğim uyarılarının haklılığını geçen günlerle anlamaktayım.. Kendime senin baktığın gibi bakamıyorum. Ne güzel ütü yapıyordun, ben beceremiyorum..
Şimdi sen kısık sesinle ılık bir hüzün yaşıyorsun.. Zira ANNEni yeni yitirmiş küçük bir kız çoçuğu büyük bir annesin.. Yasında tutulduğun bronşitinle de mücadele ediyorsun. Hergün beni mutlu edebilmek için takındığın tavır bile beni çok mutlu bir çocuk yapıyor.. Zaman geçiyor be anam, günler gidiyor. Ve benim sevgim sana her geçen gün artıyor.. Özlemim de öyle! Anneler gününde annene çok uzaksın, ben de öyle..Bana doğruluğu öğreten güzel öğretmenim, şimdi yanında olup o kıvırcık saçlarını okşamak istedim..
KorsanKalem
