Hehehehahahahohoho yada öyle birşeydi.. Aslında Henüz ölmemiştim olacaktı.. Önemli mi?

Henüz ölmemiştim.. Sadece yorgun düşüp, tepetaklak uykuya dalmıştım.. Hep böyleydim, dağınık ve koşulsuz.. Şartlar hep germişti ve siyahların içindeki beyaz oldum istemeden.. Evet beceremediklerimiz bize verilen bonusları götürmektedir.. Bunu farkedemeyecek kadar da kötü değil hani bakış açım.. Bakış açıma hep güvenmişimdir.. Bakış açım iyidir ama konumum bazen yanlış yerden seçilmiştir.. Seçimlerim yanlıştır anlayacağınız..

İnsan tahlilleri zor ve bir o kadar kolaydır.. Kolaydır; göbeğinden çükünün ucunu göremiyordu, ve sakalları artık elle tutulur olmuştu.. Gözündeki gözlüğü neredeyse üç gündür silinmemişti.. Evet çulsuz bir adamdı.. Ama pis pis gülüyordu.. Zordur; Anlaşılmakta ve anlatmakta; odaya girdiğinde sisli bir sahneden çıkmışcasına, soluk ve manasız bakıyordu.. Hayat gözlerinin önünden belki de hiç geçmemişti ve belkide silik tabloların umutsuz bir şekliydi.. Bu ve bunun gibileri..

Evet okurlar, hayat bir o kadar karmaşıkken bizler küçük kentlerin büyük insanlarını izliyorduk ve inanın çok gülüyorduk.. Güç ve hırsa yenilen insanoğlu, tüketimin kralını yaparken aslında yiyip bitirdikleri sadece o boşluktaki hayatlarıydı.. Bundandır, bunca salaklığın nedeni!

Güneşin doğuşundan ve batışından zevk almayan dangalaklarla dolu bu dünya.. Girdiği denizin ortasına eden edepsizlerle ve ölüm emri veren gaddarlarla aynı havayı soluyoruz! Birilerinin çöp diye attığına sarılıp uyuyan var lan! İçlerin acısını görebiliyor musun? Ama sen oturmuş kahveni yudumlarken bunları bir yerlerine takıyor musundur? Bilemem..

Öyle yada böyle birileri beni anlayacaktır.. Çok önemsemeyin.. Ama ne diyor diye de bir düşünün derim.. Henüz ölmemiştim..

KorsanKalem

Benzer Yazılar

  • Uçan balon..

    Yıllar önceydi. Çocuktuk yani.. Hani ufak tefek, çelimsiz, şirin.. Çocukluk güzeldi, ilginçliklerimize kimse şaşırmıyordu. Çocuk işte denirdi bir absürtlük yapsak da.. Havalar güzel olduğunda, aileyle birlikte gezintilere çıkılırdı.. Çay bahçeleri,parklar falan.. Güzeldi yani çocukluk.. Sorun değildi hiçbirşey.. Değişik gelirdi uçan balonlar.. Bir düzüne uçan balonla gelirdi baloncu ve hayranlıkla bakardık.. Pırılpırıldı balonlar.. Ve uçuyorlardı.. Yani…

  • Viranelikteki Adam

    suskun ve yorgun bir adamdım , bir kaç notada hüznü koktum, soldum.. bittim ben.. bazılarının ev dediğine, viranelik diyerek başladım hayata, ve o günden sonra, o lanet günden sonra, o cehennemden ve o savaştan sonra, hiç birşey eskisi gibi olmadı, ki ben eski bir fotoğrafa gülümsemiştim bir kere.. eskiyi özlemek bu viranelikte, öpüşmek gibidir..  …

  • İmreniyorum doğrusu..

      Gece sabaha devrederken tüm pisliği, herkes derin uykudayken ve sen ortalama 2 saat uyuyorken, bedeninin türlü yerinden ikaz lambaları yanıyorken, kilon yüzü geçmiş, gözaltı torbaların bir hayli şişmişken, yutkundukça boğazın ağrıyor ve gözlerin daima sulanıyorken, böbreklerin hiç olmadığı kadar kötüyken; etrafındaki mutluluk tablolarının farkına varamıyor insan.. Güzel fotoğraflar çektiremiyor misal.. Yeniliyor sadece.. Günler geceler…

  • Ağababalık Sanalı, İnsanoğlu, Şiir ve Cumartesi…

    Sıkıcı bir cumartesiydi.. Aptal kutularında iki film ve laptopta da bir film izledim.. Büyük bir cipsle birlikte fantayı da yuvarladım.. Düzensiz besleniyorum. Aslında düzensiz yaşıyorum. Çok da umursadığımı söyleyemem.. Ama ne bileyim işte, düşünüyorum bazen bu konuları. Hayat nihayetinde güzel nitelemelerini hakedecek anları da barındırıyor içinde. Ağababalık sanalında, site adı ve kullanıcı adımın icatcısı çıktı…

  • Hayatımıza giren bütün mekanik dokunuşlara da lanet olsun!

    Doğum, yaşam ve ölüm.. Farklı noktalarda ve açılarda birleşmiş, bir üçgen.. Doğup, yaşayıp, öleceğiz.. Doğduk, yaşıyoruz, öleceğiz.. Bu en karmaşık denklemlerin, en kısa ve öz, çözüm yoludur.. Hayatımıza X dersek, X den bir halt olmaz. Biz en iyisi mi adımızı ve soyadımızı takınalım. Bir ismin milyarlarca isimden daha değerli olduğu o anları düşünelim bir süre…..

  • Yaşıyoruz Herşeye Rağmen..

    Alkolin bedenime verdiği uyuşukluktan ötürü,mantıklı düşünme yetimi bir süre önce yitirdim. Yarın bir otobüs yolculuğuna çıkacağım. Yol uzun.. Ne yazayım işte, bilemedim.. Hiç havam yok bugün! Her zamanki monotonluk.. Yaralayıcı bir yalnızlık. Mal mal telefona bakmanın hüznünü yaşamak fena be. Yalnız olduğunu hissettiriyor çalmayan telefonlar.. Tek telefonlar da değil.. Aman salla gitsin, iyiyiz işte. Ölmedik…

Bir yorum

Yoruma kapalı.