Kısık sesimizle, sevda fısıldıyorduk; boşluklara…
Soluksuz ve uykusuz geçirilen günlerin ardından, koskoca bir yalnızlığa merhaba demenin bitkinliği içindeyim. Kimseyi anlamıyordum ve kimse anlayamıyordu içimdekileri…
Bulutlu günler geliyordu… İs kokulu geceler… Bir kadın daha terk ediyordu… Övünmüyorum; kadınlar ve alkol için hiç övünmem… Başarısızlığımdır… Derinlerde kırdığım bir testidir belki… Yemediğim bir dayaktır… Ya da hiç duyamayacağım bir şarkıdır… Her neyse odur işte, ondandır… Beğeni cümleleri duyumsuyorum, ardından hakaretler… Yüzüme gülüyor birisi ve aslında biliyorum, yıkılmamı görmek istiyor. Her iyi dileğimin karşılığında, hayat farklı bir kazık atıyor. Mutlu değilim, olmadım da hiç… Belki de olamayacağım…
Hayatın kısalığına dem vurmak isterim. Hayatın anlamsızlığına… “Ölmeden bir kitap sığdırabilmeliyim hayatıma” derim hep… Beni anlamayanlara yine kendimi anlatmaya çalışmak için… Anlamayacaklarını bile bile… İnatla, azimle ve saçmalıklarımla… Hayatın onlardan ibaret olmadığını göstermem gerek. Aşklarının aşk, hayatlarının hayat, içlerine çektikleri havanın hava olmadığını haykırmam gerekli!
Bir yere kadar kardeşlikten bahsedenler, bir yerden sonra “Ama onlar da şöyle…” diye başlarlar söze. Hiç açık sözlü olamadık. Bakamadık aynaya ve önce kendimizle konuşamadık! Gerçekleri kendimize bile söyleyemezken, hayatın hangi gerçeğini konuşabiliriz ki! Hayat bir aile kurmaktan ibaret değil. Sevişmekten, oyunlardan, ibadetten, karın doyurmaktan ibaret değil hayat! Bu şekilde algıladık hep… Buna göre kurulmuş sistemlerle yaşam sürdük. Bize verileni, verildiği kadarını yaşadık. Ve tatmin noktasında iyi bir yalancı olduk çıktık. Yanlış argümanlarla yanlış konuşmaların baş yorumcusu olduk… Sonra her insan gibi başkalarını suçladık! Cesur değildik gerçekleri görüp bağıracak kadar!
Cesur olmak gerekirse;
Tüm bu savaşların, tüm kavgaların, tüm ayrılıkların, tüm bu gözyaşlarının, tüm hastalıkların, tüm bu pisliğin sorumlusu benim… Hadi şimdi mutlu evciliklerinizde, iyi bir rol seçin ve oynayın… Televizyonlarda yıllardır nasıl oynayacağınızı gösteriyorlar zaten… gece gündüz izlediklerinizden, çoğu şeyi kaptınız bile… Şimdi sahne sizin, oyun sizin, mutluluk sizin olsun!
