Veda..

Zaman geçiyor.. Bulutlu, güneşli, yağmurlu ve yeryer karla karışık yağmurlu.. Ömür geçiyor, neşeli, kederli, hüzünlü, ilginç, komik.. Bazen uzun süre ellerin boş kalıyor, bazen doluyor.. Kalbin bazen bedenin için değil de başka bir beden için atıyor.. Bazen kırılıyor.. Bazen için parçalanıyor.. Hayat geçiyor..

Bulutlu bir gündü bugün ve sıkıcı, şiir telaşı içinde bulamadım kendimi.. Vedaya hazırlanmalıyım.. Oysa yeni merhaba demiştim.. Bazen oluyor böyle.. Çabuk gelen vedalar..

Sevdaların telaşını unuttum.. Oysa ki çok severdim.. Kalpler kırılıyor yılların yıkılmasıyla birlikte, her geçen gün.. Hani aşklar yıpratılıyor yani.. Beklentiler ve de bekleyişler.. Sorsan herkez tertemiz bir sevgi istiyor.. Kirli bir dünyada tertemiz bişey istemek.. Kadir İnanır’ın Türkan Şoray’la evlenmesi gibi birşey, düş.. Oysa güzel olurdu:)

Büyük şehirleri unutmuşum ve insanlarını.. Koşuşturmayı, telaşı.. Evet büyük şehirde böyle oluyordu.. Geceleri ışıl ışıldı ve renkliydi.. Yollarında yüzlerce araba ve iş çıkışları kitlenen trafiği, gerilen sinirleri, sarhoşları, tinercileri, fahişeleri.. Sistemli bir yapı taşı yani.. En altı da var en üstü de.. Ve medeniyet.. Ve antimedeniyet.. Herşeyi barındıran bir yapı..

O yapıya ait olup da uzaklaşmak zor ne yazık ki.. Zira küçük şehirlerde izlenirsin.. Büyük şehirlerde şariler ve yazarlar izler insan hallerini sadece.. Ve artniyetsizdirler.. Ama küçülünce şehir, herşey küçülür gider.. Zihniyetler de öyle.. Yaptıkların dillenir, kınanır ve hatta birileri tarafından uyarılır.. Konuşmak istediklerini konuşamazsın..

Nitekim vedaya hazırlanıyorum, İZMİRime! Giderken arkama baka baka gideceğim.. Zira bir şehir ve içindeki insanları çok özleyeceğim..

KorsanKalem

Benzer Yazılar

  • Boş Masallar..

                      Dikine dikine giderken hayatın küçük oyunlarında, Buğulanmış camlara çizdiğimiz evlerin bahçelerinde düşlerdik aşklarımızı.. Bir vapurun oynaklığında durmaya çalıştığımız günden beridir, kaypaktı her zemin.. Terlerken tutuğumuz eller, Hiç bitmesin diyeceğimiz o uzun sokak yürümeleri ve ardından ilk öpüşler, Silmek istemediğimiz temiz sayfalarındandı koca hayatın.. Düşerken, koşarken, batıp…

  • Bir acayip yolculuk!!

    Nihayet İzmit maceramız bitti.. Bir şehri daha tanımış oldum. İzmit güzel bir şehir ancak üniversite olmasına rağmen 22:30 sularından sonra sokakta yalnız başımıza kaldığımızı gördük. Bu beni gayet şaşırttı.Ama sonuçta çok hoş bir şehir… Velhasıl cumartesi yola çıkma hazırlıklarını tamamlayıp saat 14:45 otobüsüne herhangi bir sorun olmadan yetişip ve son defa bir kez daha şehri…

  • Değişir Dünya…

      Ve ben tüm bu çaresizliğe rağmen, bir çocuk gibi koca bir umut büyütüyorum bu dünyaya dair. Geçen her gün, yiten tüm insanlar ve olan tüm kötü olaylara rağmen hem de… Kırık bir şarkıya sığınıyorum tüm bu günahlardan. Kaldırımlardan aşağıya düşüyor gençliğim ve kimi zaman dizlerim kanıyor. Ama hiç önemsemedim ki bu yaraları ben.. Ama…

  • İnsan..

    Şu yada bu sebeplerden dolayı bir süre yazı yazanadım, öncelikle bu yüzden affınıza sığınıyorum..  Ve hemen yazmalara koyuluyorum. İnsan.. Bu dünyaya insan olarak geldik.. Kendimize insan diyene kadar hep hayvanları taklit ettik. Sonra bir sıfatla üstünleştirdik kendimizi: Düşünen hayvandık hepimiz! Evet düşünüyorduk ve o halde vardık! Felsefe yaptık.. Ama etik anlayışımız biraz düşündürücüydü! Yargılar yetiştirdik….

  • Büyüdükçe küçül oğul..

    Çok da önemli değildi aslında hayat.. Yaşanılası ve görülesi şeyler dışında.. Monotondu yani.. Basit bir hikaye.. Doğum ve ölüm arasındaki kısa soluklanış.. Buz gibi denizine gireceksin hayatın, zira gerçekliktir soğuğun sana hissettirdiği.. Titreyişin de basit bir tepkidir.. Ama korkunun aldığın nefesin bir zerresinde var olduğunu bilmelisin.. Misal aşk.. Yavaş yavaş öldürür insanı ve  hissetmezsin bile…..

  • İnsanlar…

    Kibir ve burnu havadalık insanları ne meymenetsiz bir hale getiriyor! Oysa dünyalar bizim olsa nolacak! Bir abim iş hayatına başlamadan önce bir konuşma yapmıştı o konuşmadan aklımda kalan en önemli şeyi paylaşmak istedim bugün.. “Şimdi mesleğinizi elinize alıyorsunuz,paranızı cebinize koyuyorsunuz. Büyüyeceksiniz ancak şunu unutmayın, büyüdükçe küçülün! Bu tabiri “büyüdükçe küçülün” büyüdükçe düşünüyorum ve anlıyorum ne…