Bir yazı: Olasılıklar

Olasılıklar

OlasılıklarBir yazı: Olasılıklar

İçimden gelmeyen bir şeyi yapmak… Sahi sizin içinizden bir şey yapmak geliyor mu? Bahaneler falan yerli yerinde mi? Benim dört yanım bahane zulası… Dönerim dönerim çıkmaz… Ay karanlık…

Kendinizi tanıyamadığınız dönemler oluyor değil mi? Yani sadece bana olduğunu sanmıyorum? Umarım bana özel değildir… Zoraki bir gülümseme ekliyorum bu cümlenin sonuna… Kendini tanımak da iddialı bir söz aslında… Beynimizin olmadık bir yerinde bir nedenden bastırdığımız kim bilir hangi kişilik özelliklerimiz barınmakta…

Kimseyi mutlu edemeyen bir sistem neye hizmet eder?

Ezhel’in Mayrig isimli şarkısını döndürüyorum bu aralar. Ah Hrant… Gerçekten içimden gelmiyor. Çabalamak için bir sebep bulamıyorum. Bulduğumda bir şeyler oluyor ve kaybediyorum yolumu. Niye böyle oluyor? Tüm gücüm; ufacık bir şeyden, bir haberden, bir olaydan dolayı tükeniyor. Sonra türlü yalanlarla yeniden başlamaya çalışıyorsun… Neye, ne için başlıyorsun belirsiz…

Her şey ihtimal dâhilindedir… Tüm ihtimallerin olasılığı da yaşamı yansıtır… İnsan, büyük hayaller kurmayı sever. Oysa büyük hayallerin gerçekleşme olasılığı çok azdır…

Küçük olasılıklarda boğulmaktan yoruldum. Küçük olasılıklar, olma ihtimali en düşük olan ihtimalleri işaret eder. Olma ihtimali en düşük olan ihtimallerin peşinden sürüklenen milyonlarca insandan biri olarak söyleyebileceğim tek şey: Bu iş çok yorucu… Bu işten epey sıkıldım. Bu yüzden hiçbir şeyi umursamıyorum. Tam saha hücuma çıkmaktan başka yapacak bir şeyim de kalmadı. Zira epey farklı kaybediyorum. Yenmek gibi bir iddiam da yok! Şeref golü atsam yeter!

Önceki Yazı: Pata Küte Kutup Ayısı

Benzer Yazılar

  • Ben Asım…

    -Günebakan- Sanki her şeyi yazmış, her şeyi anlatmış gibiyim. Tüm koşturmacaların yorgunu, tüm dostlukların küskünüyüm. Gecelere doymuş, gündüzlerde yorulmuş gibiyim. Gözlerim görmekten kör, kulaklarım işitmekten sağır olmuş. Kaçsam, kaçacak bir delik yok! Aklımı meşgul ediyorum. Coşkulu bir hayatın dilsiz bir zanlısıyım… Buraya çok uzak bir yerden geldim. Ben gelmek istemedim, yol beni getirdi. Buraya attı….

  • Hayat çok basit

    Hayat çok basit Uzaklaştığım şey, aslında beni ben yapan en mühim şeydi. Günlük boş sohbetlerin ve bir türlü kurtulamadığımız gündemin savurduğu ruhuma sahip çıkmak neredeyse imkansızdı. Hoşnutsuzluklar her yeri sarınca insan bir çıkış yolu arıyor. Ekonomik zorlukların da üstümüze yığılmasıyla neredeyse nefes alamaz hale gelen ruhumu huzura ulaştıracak şeyin bundan 10-15 sene önce gece gündüz…

  • Kuşatma

    İçine hapsolduğumuz şey, bizleri gündelik sevinçlerin ve tabi acıların karmaşasında bırakıyor. Kimse yaptığı işten memnun değil. Mecburiyet her yanımızı sarmış. Basit sohbetlerin gülünçlüğüne sığınıyor pek çoğumuz. Ama eminim akşam yattığında hiçbir şeyden memnun olmadığını biliyor. Belki uykusunun kaçmasına sebep oluyor bu gerçek… Her şeye rağmen’le başlayan cümleler katlanılmaz olduğunda, yüzüne yapışan ifade, derinde dönülmez bir…

  • Arada

    Peşinen söyleyeyim; hiçbir şeyin önemi yok! Sancısını çektiğim düşlerin büyük bir kısmı bugün benim için bir şey ifade etmiyor. Dünüme mi yabancılaştım, yoksa dünden bir ders çıkarıp yeni yollara mı saptım bilmiyorum. Bir şeyleri daha az önemsiyorum artık. Etiketler, sayılar, hashtagler, onlar, bunlar, taraflar, taraftarlar, takımlar, anlatılanlar, anlaşılanlar, yorumlar, dakikalar, falanlar ve tabii ki filanlar……

  • Ne Fark Eder?

    Ne Fark Eder? Sahilde insanlar tüm dertlerinin aksine, esen ılık rüzgarda ve denizin serin sularında günün geçişini büyük bir huzurla kabullenmişlerdi. Evden çıkarken yapılacak onlarca işe göz ucuyla bakıp umursamamış ve denize giden yola koyulmuşlardı. Böyle başladı hikaye. Bu cümlelerle… Kafamda hiçbir taslak olmadan, sıradan bir günün içinde bir şeyler yazmanın içimdeki huzursuzluğu bir nebze…

  • İnsanın Manzarası ve Diğer Şeyler

    İnsanın Manzarası ve Diğer Şeyler Her gün aynı servisin aynı koltuğunda oturup aynı manzaraları hüzünle seyreden milyonlarca insanın umutsuzca beklediği ve bir türlü gelmeyen şeylerin listesine sarılıp uyumaya çalışıyorum. Ne zaman vazgeçmeli? Ne zaman bir şeylerin hiç geçip gitmeyeceğini ya da gelip öylece hayatın merkezine inmeyeceğini kabullenmeli? Bir şeylerden çok sıkıldım. Şans dediğimiz şeyin ne…