Bir ses duyumsarsın..
Karanlığın en ortasından ve bunca temaşaya rağmen,
Duyduğun ses içini acıtır..
Her notasına her nağmesine sövesin gelir..
Onu bile beceremezsin..
Sokaktasındır,
Evin yolu her zaman düpedüzdür,
Senin kattıkların sadece birkaç dönemeçten ibaret..
Tüm kaldırımlara inat ve sinmişliğinle birlikte,
Yolun tam kenarından yürürsün..
Zira kaldırımlar kalabalıklar için yapılmış yükseltilerdir..
Ve bir şarkı hep iç çekmelerinin nedeni,
yalnızlığının özeti,
seni alıp götüren,
seni vurup duvara yerde sürüyen,
kahkahalarına hüzün katan,
seni sana bırakmayacak kadar adi ve sadık!
Bir şarkı bedeninden can alan azrail kadar iyi olabilir..
KorsanKalem
Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir