suskun ve yorgun bir adamdım ,
bir kaç notada hüznü koktum,
soldum.. bittim ben..
bazılarının ev dediğine,
viranelik diyerek başladım hayata,
ve o günden sonra,
o lanet günden sonra,
o cehennemden ve o savaştan sonra,
hiç birşey eskisi gibi olmadı,
ki ben eski bir fotoğrafa gülümsemiştim bir kere..
eskiyi özlemek bu viranelikte, öpüşmek gibidir..
 
KorsanKalem
Kategoriler: Eskiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir